 Niets zo irritant als zo’n lul die z’n hele mooie zomertrip van dag tot dag in geuren en kleuren begint te vertellen omdat je toevallig zo beleefd was om te vragen of hij een leuke vakantie gehad heeft.
Of ik toevallig geen vakantie gehad heb? Jawel, ik ben voor het eerst zonder m’n ouders drie weken weggeweest.
Vroeger met de familie gingen we ook altijd drie weken in Frankrijk camperen, maar de laatste tien jaar dat ikzelf met vrienden en met mijn vrouw op vakantie ging was het altijd een of hooguit twee weken geweest.
Nu dus drie weken en wel naar de fucking USA. Ja ja, eerst new York, toen San Franisco, Los Angeles, Las Vegas en uitiendelijk Miami Beach.
Op de eerste dag…. Oh nee nu ben ik de lul.
Waar zal ik ff over uitweiden. Hoe ik in New York heel bizar tussen de Dakota building (waar muziekheld John Lennon vermoord is) en Strawberry Fields m’n muziekvrienden Elize & Jamie tegenkwam? Hoe ik na de Sex in the City tour weer eens dronken werd van de vele cocktails? Nee da’s nogal decadent en zoveel weet ik er niet meer van.
Hoe ik in San Francisco bijna moest overgeven toen ik in Amoebe was? Dat is de allergrootste cd- en platenketen van Amerika. Ik werd echt misselijk door een vage kruising van euforie en de hoeveelheid keuze maar dat kan ik dus niet uitleggen.
Zal ik anders beschrijven hoe ik een auto had gehuurd en lekker op de highway ging scheuren? Nee, ik heb het al te vaak over m’n autoperikelen gehad.
Het shoppen in L.A. en alle sterren die ik zag (Tori Spelling en ene Lindsay Lohan)? Of het snoeiharde jetskiën in Miami Beach en hoe het m´n kick was om daar vanaf geslingerd te worden totdat ik een hele grote platte vis in de zee had gezien?
Nee, ik wil niet jullie rooddoorlopen oogjes uitprikken dus zal jullie verblijden met een drama. Vreselijke vakantieverhalen zijn toch altijd leuk.
In Las Vegas, daar speelt zich dit drama af, vond ik aanvankelijk de hell. Al dat gegok om je heen zorgde voor een dip. Ik wilde met megafoon door al die klote casino’s gaan lopen om te schreeuwen dat het buiten lekker weer was en ze toch iets met hun leven moesten gaan doen in plaats van al hun zuurverdiende centjes weg te gooien.
Later begrijp je dat je beland bent in een volwassene pretpark in de woestijn. En in dat pretpark kun je ook trouwen. Trouwen hoort bij Vegas als wijn bij Bonnie en aangezien ik twee keer eerder op vakantie ben getrouwd (met dezelfde vrouw) wist ik nu al vantevoren dat ik dat weer zou gaan doen. Toen ik met Marisa het benodigde gemeentepapiertje moest gaan halen (voor de trouwerij) wilde ik eigenlijk afhaken omdat je op dat moment door iedereen wordt bedolven met aanbiedingen van foto’s, kappelletjes (lees schuren) en toestanden en toen hoefde het voor mij niet meer. Toen we uiteindelijk de bekende ‘Little White Chapel’ vonden, zijn we gewoon zelf naar een verhuurbedrijf gegaan in de middle of shit voor een mooie trouwjurk en voor mij een fout Elvis pak. Vlak voor de plechtigheid bleek alleen dat ik een tas met schoenen en make up daar had laten liggen en dat kon natuurlijk echt niet wachten.
Dus moest het huwelijk worden uitgesteld! De bruid bleef zielig alleen achter en ik zat drie uur bezweet in Elvispak in een taxi.
Nou mensen wat een drama, wat een crisis.
Sorry maar m’n vakantie was dus gewoon super en er zijn nog zoveel meer verhalen.
Dus vraag voorlopig maar ff niet aan me hoe het was
EssenSee ya!
Giel B. |
