 Vorige keer nog liet ik een kattebelletje achter omdat ik echt ff geen tijd had. “FF Druk met TV doei” in iets meer woorden. Nog steeds zit ik daar middenin en vermaak ik me kotselijk. Volgende keer meer. Zolang je godsamme krake maar kijkt: ‘GIEL’, zondagavond NED 3 om 22:10. Tot zover deze reclame. Nu weer iets op het niveau van de EssensiE-lezer.
Ik ben namelijk weer eens high aangetroffen…
Als pacifistische lul was ik toch aanwezig op de open dagen van de Landmacht.
Niet omdat ik nog een bijbaantje zoek ofzo, maar vanwege een heel ordinaire schnabbel.
Een klusje waar ik Top 40 hits moest draaien voor een stelletje ongeregeld dat die dag geronseld werd door de overheid. Ik kreeg er niet voor betaald dus daar deed ik het niet voor. Ook niet omdat ik behoefte heb aan de overdosis jumpstyle die al die kutkoters wilden horen. Maar er zat voor mij een experience in. Het was namelijk de bedoeling dat ik op spectaculaire wijze in de buurt van de DJ booth aan zou komen waaien: via een parachute!
Ik had dat nog nooit gedaan en dat zijn van die aanbiedingen die niet altijd uit de lucht komen vallen. En zo stond ik omringd door een groep homofoobjes in legeruniform op een vliegbasis. Met m’n foute roze Pinkpop schoentjes bleef er gelukkig nog iets van m’n eigenheid over en dat kon ik goed gebruiken want ik werd gehuld in zo’n tour of duty pakje.
Die middag had ik al heel lief een aansteker geruild met een andere groene gup.
Zijn volle aansteker tegen mijn half lege. Zijn roze tegen mijn zwarte. Om even een beeld te krijgen in welke sfeer ik was. Zolang de parachute maar niet zo bekrompen was, vond ik het prima.
Kantoorhumor kennen we allemaal (in het beste geval van Jiskefet) maar Legerhumor moet je ook niet onderschatten. Nukubu bijvoorbeeld is een afkorting voor nutteloze kut burger. Na een kleine uitleg mocht ik dan eindelijk de lucht in.
Voor de duidelijkheid; ik deed mee met een tandemsprong dus zat vastgebonden aan een of andere generaal. De grappen en de stoere mannenmentaliteit verdwenen ineens vijf minuten voor de sprong en ondanks de herrie van het openstaande luik heerste er een pijnlijke stilte.
En toen kwam het moment dat ik nooit zal vergeten. Een moment waarop m’n hele leven zich aan me voorbij trok. Ik moest op m’n knieën naar de opening schuifelen en toen ik naar beneden keek zag ik de wereld in Madurodam-versie . Net op het moment dat ik besloot echt niet te gaan springen, was het al te laat. De persoon aan wie ik vastzat was de diepte al ingesprongen. Toen volgde een vrije val, de meest heftige kermisattractie ever. Ik ben er nog ondersteboven van, maar dat kan ook komen door de kick die je krijgt van het vliegen door de lucht.
Vervolgens werd ik een paar meter omhoog getrokken (ja sorry Giel- haters, de parachute ging open) en hang je ineens in de lucht te waggelen. Ik was even vergeten dat die leger wacko had gezegd dat hij me wat losser van hem zou koppelen want ik dacht even dat hij een trauma had overgehouden aan een reisje Afghanistan en het een kick had gevonden, een onschuldige discjockey te pletter laten vallen. Maar toen die handeling eenmaal was verricht, voelde ik me echt zo vrij als een vogel en daar kan geen blowtje tegenop. Ik pakte nog ff m’n gsm om m’n eigen voicemail in te spreken maar ik had fucking hell geen bereik.
En toen ik weer op m’n billetjes terecht kwam, dacht ik alleen nog maar als een ware beelenbubbie ‘nog een keer, nog een keer’. En dat gaat gebeuren. Ik ga me binnenkort inzetten voor één of ander goed doel.
Ik weet niet eens wat precies maar wel dat ik weer uit een vliegtuig moet jumpen. De ontmaagding was leuk maar dit hoogtepunt wil ik vaker meemaken.
EssenSee Ya!
Giel. |
