| |
|
|
|
Digi-generatie
Als ik dit schrijf is Nederland nog helemaal in de ban van Sven Kramer, de man die voor het oog van de gehele wereld niet alleen ons land maar vooral ook Friesland op de kaart zette met een Olympisch record. Talent is niet het enige wat deze 23-jarige schaatsreus uit Heerenveen tot een kampioen maakt. Natuurlijk heeft hij een ‘Olympisch’ lichaam. En natuurlijk lijkt het alsof het hem allemaal makkelijk afgaat. Dat moet voor grote kampioenen wel eens lastig zijn: uitleggen dat succes het resultaat is van 90 procent transpiratie en training en 10 procent talent en aanleg. Mooi is in elk geval dat Sven een jongen is die een nieuwe generatie jongeren weet te inspireren.
Ook in onze branche zijn – talentvolle - jongeren in opmars. Kijk alleen al naar de bezoekers en de toeristen van onze hoofdstad: zestig procent bestaat uit twintigers en dertigers. The Bulldog heeft het al over ‘digihippies’: een nieuwe lichting blowers die gewapend met laptop binnen no time filmpjes van de coffeeshop online zetten of twitteren dat ze een goede strain hebben ontdekt. Of een waardeloze – want de New Generation is ook vooral verdomde kritisch.
`We respecteren de Old School’, zeggen de ‘upcoming’ jonge honden in de branche, ‘maar we pakken de draad op waar de gevestigde orde is blijven stilstaan’. Zo hoort het ook: genetisch voortborduren op de ‘Old School Friesland Indica om een sterke outdoor strain te krijgen die ook in onze buitentuin goed gedijt’. Ik moet dan meteen aan onze Sven denken – ook al zo’n prachtig voorbeeld van sterke Friese genetica .
Zoals gezegd: ook op internet laat de nieuwe generatie van zich horen. Onze redacteur Roy Leeman dook in de wereld van de groepshyves en ontdekte de meest maffe profielen: het is lachen op de kabouterwesley.hyves.nl! Even serieus: neem eens een kijkje op Cannabisconsumenten.hyves.nl of surf naar Hippies-4-ever.hyves.nl. Het debat over cannabis vindt meer dan ooit plaats in de digitale coffeeshop!
We zijn altijd erg kritisch over burgemeester Job Cohen, maar een compliment is wel op zijn plaats nu hij – ongetwijfeld met behulp van de democratische platforms op het internet - de Amsterdamse leerlingen vroeg wat zij eigenlijk vinden van de 250 meter afstandsnorm. En wat blijkt? Zij vinden cannabis een stuk minder gevaarlijk dan alcohol, dus ze vinden het een overbodige maatregel! Mogen we hier uit concluderen dat de politiek meer naar de jongeren moet luisteren en moet ophouden met de grootscheepse betutteling? Scheelt ook een hoop bureaucratische onzinregelgeving. Tweede Kamer: doe er je voordeel mee!
|
|
|
|
|
|
 Eigenlijk voor het eerst, hier in EssensiE en elders (maar wat niet hier is, is nergens, immers) wil ik eens de lof zingen op het apparaat dat mij zo trouw - en meer dan dat - bijstaat in het naar buiten brengen van wat zich binnen in mij afspeelt.
Die vrijheid heb ik altijd al gekozen; met een aanleg voor taal en wat dan ook voor ervaringen aan boord, besloot ik in mijn tweeëndertigste jaar onafhankelijk - vrije lansier! - schrijver te worden, dat wil zeggen de kleine ondernemer, die ik nog steeds ben. Eigen sofi-nr. en Edith regelt de ambtenarij. Met liefde.
Meerdere voorbereidende banen had ik achter de rug, twee jaar een Amsterdamse uitgever, acht jaar Parijs een internationale organisatie en terug in Amsterdam, vier jaar een weekblad. Allemaal even leuk en interessant en tot aan de vervroegde pensioenberekeningen van tegenwoordig had ik allang kunnen rentetuinieren, maar ik verkoos de vrijheid, nam afscheid van andermans regelmaat en ging doen wat ik nog steeds, nu ik 77 ben, het liefste doe, schrijven en het woord tot mensen richten. Weet je, ik ben woordvoerder. Wiens? Mijn hart klopt voor All & Everything. Passie en compassie. Hoe er blijk van te geven, het aanstekelijk elan in mensen hervinden, hun de schellen van de ogen laten vallen? Wat zijn de tijden veranderd, ten goede en ten kwade; als je zo’n vijftig jaar aan je jointje lurkt, en je oren en ogen open houdt, heb je wel het een en ander zien veranderen.
Tot steeds meer mensen bijvoorbeeld dringt het door dat de uit de Disunited States of America afkomstige War on Drugs de grootste beschreven vergissing in de wereldgeschiedenis is, en met evenzeer recht kun je zeggen, dat wij dienen te beseffen dat in de twintigste eeuw de dood krankzinnig is geworden en dat deze Oorlogsmachine honderd miljoen mensen het leven heeft gekost.
Moeten wij toezien hoe de eenentwintigste eeuw er even verschrikkelijk, zo niet nog afschuwelijker, gaat uitzien? Moet niet, met alle spoed, door wetenschappers en cultuurdragers onderzocht worden hoe een en ander uit de weg geruimd kan worden? Hoe bijvoorbeeld de angst voor de dood te overwinnen? Grote taak voor het westen, de seculiere wereld, waarin het leven zonder zin, zinloos of absurd genoemd wordt
Wat doen wij er met onze pipedreams aan? Terwijl mijn lieve vrouw Edith stofzuigt, heerlijk huiselijk geluid, heb ik hier deze tekst onder mijn vingers zien ontstaan, als in éen ademhaling - ik heb niet opgekeken naar het scherm, alleen maar voor mij dat o zo vertrouwde toetsenbord beroerd om langzamerhand uit te ademen en op te staan uit éen enkele zin waarin ik alles zo’n beetje gezegd zou hebben wat ik te zeggen heb… ‘W’re all in prison, plotting this incredible jailbreak’, voegde Ken Kesey mij eens toe, en wij weten wat bedoeld wordt.
Wat ik wilde, bovenal, is mij verheugen op de cybernetica, de stuurkunde die het ons heeft mogelijk gemaakt samenwerkingsverbanden te zoeken op het World Wide Web, op weg naar een World Sensorium, het punt Omega waarheen Teilhard de Chardin de weg wees. In het boek Goed and Golem, Inc. Waarschuwde Norbert Wiener mensen geen slaaf van de machine te worden, te blijven weten wie de baas is. Ik, maar ik ben me wel bewust van het nieuwe instrumentarium dat ons ten dienste is gesteld. Nederland, blijf tolerant. Nederland, je bent niet van 1 kant, je bent van alle kanten. Houen zo. Keep on keeping on. Jullie tijdgenoot. Simon Vinkenoog. |
|
|
| |
|
