| |
|
|
|
Digi-generatie
Als ik dit schrijf is Nederland nog helemaal in de ban van Sven Kramer, de man die voor het oog van de gehele wereld niet alleen ons land maar vooral ook Friesland op de kaart zette met een Olympisch record. Talent is niet het enige wat deze 23-jarige schaatsreus uit Heerenveen tot een kampioen maakt. Natuurlijk heeft hij een ‘Olympisch’ lichaam. En natuurlijk lijkt het alsof het hem allemaal makkelijk afgaat. Dat moet voor grote kampioenen wel eens lastig zijn: uitleggen dat succes het resultaat is van 90 procent transpiratie en training en 10 procent talent en aanleg. Mooi is in elk geval dat Sven een jongen is die een nieuwe generatie jongeren weet te inspireren.
Ook in onze branche zijn – talentvolle - jongeren in opmars. Kijk alleen al naar de bezoekers en de toeristen van onze hoofdstad: zestig procent bestaat uit twintigers en dertigers. The Bulldog heeft het al over ‘digihippies’: een nieuwe lichting blowers die gewapend met laptop binnen no time filmpjes van de coffeeshop online zetten of twitteren dat ze een goede strain hebben ontdekt. Of een waardeloze – want de New Generation is ook vooral verdomde kritisch.
`We respecteren de Old School’, zeggen de ‘upcoming’ jonge honden in de branche, ‘maar we pakken de draad op waar de gevestigde orde is blijven stilstaan’. Zo hoort het ook: genetisch voortborduren op de ‘Old School Friesland Indica om een sterke outdoor strain te krijgen die ook in onze buitentuin goed gedijt’. Ik moet dan meteen aan onze Sven denken – ook al zo’n prachtig voorbeeld van sterke Friese genetica .
Zoals gezegd: ook op internet laat de nieuwe generatie van zich horen. Onze redacteur Roy Leeman dook in de wereld van de groepshyves en ontdekte de meest maffe profielen: het is lachen op de kabouterwesley.hyves.nl! Even serieus: neem eens een kijkje op Cannabisconsumenten.hyves.nl of surf naar Hippies-4-ever.hyves.nl. Het debat over cannabis vindt meer dan ooit plaats in de digitale coffeeshop!
We zijn altijd erg kritisch over burgemeester Job Cohen, maar een compliment is wel op zijn plaats nu hij – ongetwijfeld met behulp van de democratische platforms op het internet - de Amsterdamse leerlingen vroeg wat zij eigenlijk vinden van de 250 meter afstandsnorm. En wat blijkt? Zij vinden cannabis een stuk minder gevaarlijk dan alcohol, dus ze vinden het een overbodige maatregel! Mogen we hier uit concluderen dat de politiek meer naar de jongeren moet luisteren en moet ophouden met de grootscheepse betutteling? Scheelt ook een hoop bureaucratische onzinregelgeving. Tweede Kamer: doe er je voordeel mee!
|
|
|
|
|
 Een film om te zien, Jazz is my Religion – door fotograaf Gerard Wessel gemaakt rond de veelzijdige Jules Deelder, die hij met liefde en aandacht verwerkelijkte, door de dichter te volgen op tal van diens diverse uitstapjes, afwisselend in kleur en zwart-wit filmend, als om de band met de jaren vijftig te benadrukken, waarin Julius, in 1940 in Rotterdam geboren, voor het eerst in contact kwam met zuivere jazz – een kennismaking die zich verdiepte, en steeds duidelijker vormen aannam.
Voor de eerste voorstelling van de film (op dvd verkrijgbaar: http://www.a-film.nl/) in het Amsterdamse Kriteriontheater vestigde Jules Deelder er in een praatje tot het publiek de aandacht op, dat de titel van de film geen uitspraak van hem was, maar van de New Yorkse surrealistische dichter Ted Joans .
De film zelf, 80 minuten, is boeiend van begin tot eind. Wessel raakte op zeer goede voet met de dichter-performer, kwam bij hem over de vloer, zodat nu ook de kijker naar deze film vol bewondering de grote tot de zolder reikende wandkast mag aanschouwen van waaruit Deelder, soms halverwege een ladder staande, oreert en er de hoes van een langspeelplaat uithaalt om een van zijn grote helden te laten horen. Op tournee, in de coulissen, onderweg, in de duinen, in een speedboat, altijd een voorgedraaide joint in de hand en ronduit pratend over zijn speedgebruik, en wat zich al niet meer in de mond aandient, in de zoveelste versnelling. Jules Deelder is een van die mensen, bij wie je denkt aan de uitspraak van de Roemeense dadaïst Tristan Tzara: La pensée se fait dans la bouche – de gedachte wordt in de mond gevormd.
Meteen uit het hart, dat dus wel – wat blijkt uit het verhaal van Jules’ zuster, die de fascinaties van Jules van historische context voorziet, en de vrienden en bekenden, die ‘liefdevol en in zinnige bewoordingen vertellen wat Deelder bijzonder maakt’ -in de termen van Koen Schouten in de Volkskrant – Hans Dulfer, Remco Campert, Bart Chabot en ondergetekende.
Een aanrader dus, ook voor degenen die de jazz niet als een religie zien – maar ook voor mij is jazz onlosmakelijk met marihuana – en what not –verbonden.
Zelf ben ik sinds enige tijd bevorderd tot assistent-opzichter van de kleine tuinkwekerij, waarin je er vijf liefdevol onder je hoede mag nemen. Wij verborgen Afgaantjes en Purpeltjes en wensen de groeiende nichtjes al het beste; dat het een goed oogstjaar mag worden. De booby-traps liggen klaar. (Grapje).
Ik ga weer naar de tuin; het kost me moeite uit de natuur los te komen – deze schriftelijke uitstapjes doe ik met graagte, vanwege het goede doel. Edith meldt: De werkdag is bijna afgelopen. Ik besluit deze woorden, begin een mooie zomer. Blijf bij de les in 2006.
Simon Vinkenoog. |
|
|
| |
|
